W sobotę 25 października 2025 spotkaliśmy się w kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa i św. Jana Bosko w Katowicach Piotrowicach na wspólnej modlitwie w ramach Kościoła Stacyjnego Wielkiej Nowenny Żywego Różańca.
W sobotę 25 października 2025 spotkaliśmy się w kościele Najświętszego Serca Jezusowego i św. Jana Bosko w Katowicach Piotrowicach w ramach Wielkiej Nowenny Żywego Różańca.
Po powitaniu przez ks. proboszcza Marka Donnerstaga, jak zawsze, rozpoczęliśmy modlitwą różańcową poprowadzoną przez miejscową wspólnotę.
W konferencji ksiądz Zbigniew Kocoń przedstawił program na ostatni rok nowenny przed przyszłorocznym jubileuszem 200-lecia Żywego Różańca, który rozpoczniemy 8 grudnia. Planowane są kolejne spotkania w kościołach stacyjnych, jubileuszowe dziękczynne spotkania w bazylikach archidiecezji i sanktuariach maryjnych oraz tradycyjnie ogólnopolska oraz diecezjalna pielgrzymka Żywego Różańca. Pragnieniem jest, aby we wszystkich parafiach odbyła się niedziela różańcowa. Poznaliśmy historię i ewolucję pojęcia kościoła stacyjnego, które w trakcie nowenny ewoluowało do kościoła „ruchomego”. Dowiedzieliśmy się, że inspiracją do takiej formy przygotowania do jubileuszu były pielgrzymki Jana Pawła II do wspólnot na całym świecie.
Analogicznie założono, że to moderator będzie wędrował do zapraszających go parafii.
Zwieńczeniem spotkania była Msza św, celebrowana przez obu kapłanów. W homilii ks. moderator, ponownie nawiązał do świętego Jana Pawła II, papieża, o którym wiemy, iż codziennie odmawiał cały różaniec, znajdując czas na modlitwę mimo tylu innych obowiązków. Matka Teresa mówiła „Chcę być głównie w rękach Pana Boga, żeby on miał mnie do dyspozycji, skoro mnie zaprosił na taką drogę”. Im więcej modlitwy, tym więcej błogosławieństwa, im więcej chcesz zrobić, tym więcej musisz się modlić. W tym zapewne tkwi tajemnica świętości.
A modlitwą, która najpewniej, najszybciej prowadzi do Jezusa, jest różaniec. W swoim liście JP II pisze o różańcu jako o modlitwie Chrystocentrycznej. „Gdy ty mówisz Maryja, Ona mówi Jezus” - mówili święci. Jednoczenie ludzi w różańcu i dziełach misyjnych, co czyniła bł. Paulina – to wszystko rodziło się z modlitwy. Dziękujmy Bogu za naszych patronów, niech inspirują nas do wytrwania w tej pięknej wspólnej modlitwie, która jednoczy nas pomiędzy sobą i zapewnia stałą duchową łączność z Bogiem.
Po Eucharystii był czas na spotkanie i rozmowy, poznanie się, dzielenie się doświadczeniami i świadectwem. A to wszystko przy wspaniałych miejscowych wypiekach i kawie. Znaleźliśmy pośród siebie przedstawicieli siedmiu parafii. Rozstaniu towarzyszyło zaproszenie do kolejnej stacji jubileuszowej wędrówki przez archidiecezję.
Maria z Centrum Żywego Różańca
